Соғыстан кейінгі жылдар Қазақстандағы санитариялық-эпидемиологиялық және зертханалық қызметтің белсенді даму кезеңі болды.
1946 жылдан 1952 жылға дейін санитариялық-бактериологиялық зертханалардың саны 41-ден 121-ге дейін өсті. Бұл ретте ауылдық жерлердегі зертханалардың саны 15-тен 51-ге дейін артты.
1952 жылы санитариялық-эпидемиологиялық қызметке ұйымдастырушылық және әдістемелік басшылық жасау мақсатында Республикалық санитариялық-эпидемиологиялық станция құрылды.
Кейінгі жылдары мамандандырылған бағыттарды дамыту жұмыстары жалғасты.
1968 жылы Қарағанды және Шымкент облыстық санитариялық-эпидемиологиялық станцияларында алғашқы токсикологиялық зертханалар ұйымдастырылды. Вирусологиялық зертханалар желісі одан әрі дамып, жүргізілетін зерттеулердің ауқымы кеңейе түсті.
