Балалар еңбек колониясынан тәрбиелеу мекемесіне дейін: басты мақсат – екінші мүмкіндік беру
Шығыс Қазақстандағы бұл мекеменің тарихы жеті онжылдыққа жуық уақытты қамтиды. Осы жылдар ішінде заман өзгерді, қызметкерлердің бірнеше буыны ауысты, кәмелетке толмағандармен жұмыс істеудің тәсілдері де жаңарды. Алайда басты міндет өзгеріссіз қалды. Ол – өмірде қателікке бой алдырған жасөспірімдердің қоғамға қайта бейімделуіне, дұрыс жолды таңдап, жаңа өмір бастауына көмектесу.
Мекеменің тарихы 1956 жылдан бастау алады. Дәл осы жылы Өскемен қаласында балалар еңбек колониясы құрылды. Алғашқы қалыптасу кезеңі оңай болған жоқ. Қызметкерлер ұжымы жасақталып, жасөспірімдерді оқыту мен тәрбиелеуге қажетті жағдайлар қалыптастырылды. Кәмелетке толмағандармен жүргізілетін жұмыстың негізгі бағыттары айқындалды.
Бұл мекеменің қалыптасу кезеңі еді. Уақыт өте келе мұнда жалпы білім беру, еңбекке баулу, спорттық және мәдени іс-шаралар жүйелі түрде дами бастады. Жасөспірімдердің бойында жауапкершілік, тәртіп, еңбекке құрмет және қоғам алдындағы міндеттерін түсіну қасиеттерін қалыптастыруға ерекше мән берілді.
Арада ондаған жылдар өткен соң мекеме тарихының жаңа кезеңі басталды.
2001 жылғы 30 қарашада Өскемен қаласының Аблакетка ауданында бұрын жабылған ОВ 156/4 балалар еңбек колониясының орнына кәмелетке толмағандарға арналған, 300 адамға есептелген ОВ 156/22 тәрбиелеу колониясы ашылды.
Ұжымның алдында ерекше міндет тұрды. Ол тек жазаны орындатумен шектелмей, жасөспірімдердің психологиясын, дүниетанымын және өмірге деген көзқарасын өзгертуге бағытталған тәрбиелік жұмыстарды жүргізу болатын.
Мекемеде мектеп, кітапхана, спорт залы жұмыс істеп, хор және театр үйірмелері, қызығушылықтарына қарай түрлі сабақтар ұйымдастырылды. Педагогтер, тәрбиешілер мен мамандар жасөспірімдердің тұлғалық дамуына, білім алуына және қоғамға бейімделуіне ерекше көңіл бөлді.
2005–2006 оқу жылында мекеме мектебінде сегіз сынып жасақталып, онда 144 тәрбиеленуші білім алды.
Кәсіптік білім беруді дамыту да маңызды кезеңдердің біріне айналды. 2006 жылдың қыркүйек айынан бастап тәрбиеленушілерге электрмонтажшы, аспаз және әрлеу-құрылыс жұмыстарының шебері мамандықтарын меңгеруге мүмкіндік берілді. Бұл жай ғана оқу үдерісі емес, сонымен қатар бостандыққа шыққаннан кейін өз орнын тауып, адал еңбекпен өмір сүруіне жол ашатын маңызды қадам болды.
Мекемеде мәдени-көпшілік жұмыстарға, спорттық іс-шараларға, ардагерлермен кездесулерге, шығармашылық байқауларға да ерекше назар аударылды. Спорттық жарыстар, концерттер, қоғам өкілдерімен және студенттермен кездесулер ұйымдастырылып отырды. Мұндай шаралардың барлығы жасөспірімдердің тұлғалық дамуына, дүниетанымының кеңеюіне және дұрыс өмірлік бағдар қалыптастыруына бағытталды.
Мұрағат құжаттарындағы ресми деректердің артында бір мекеменің ғана емес, адам тағдырларының тарихы жатыр. Бұл – күрделі жасөспірімдермен күн сайын жұмыс істеген, олардың өзгеруіне сенген, әрқайсысының болашағы бар екенін түсініп, жаңа өмір бастауына мүмкіндік жасауға күш салған адамдардың тарихы.
Өйткені жасөспірімнің бір қателігі оның бүкіл өміріне қойылған үкім болмауы тиіс.
Тәрбиелеу жүйесінің басты миссиясы да осында. Ол – жазаны орындаумен ғана шектелмей, адамның түзелуіне, қоғамға қайта оралуына және болашағын жаңадан құруына мүмкіндік беру.
Мекеме тарихы – бұл уақыттың, адам еңбегінің және мыңдаған үміттің тарихы. Өйткені өмірде жасалған бір қате қадам адамның бүкіл тағдырын айқындамауы керек. Әр адамның өзгеруге, түзелуге және жаңа өмір бастауға мүмкіндігі бар.
