Қазақстан Республикасының заңнамасына сәйкес азаматтар профилактикалық егулерден бас тартуға құқылы. Бұл құқық «Халық денсаулығы және денсаулық сақтау жүйесі туралы» Кодексте бекітілген және азаматтың ерікті келісім қағидатына негізделеді. Вакцинация тек азаматтың немесе кәмелетке толмаған баланың заңды өкілінің ақпараттандырылған келісімімен жүргізіледі.
Екпеден бас тарту жазбаша түрде медициналық ұйымға ұсынылады және тиісті медициналық құжаттамаға тіркеледі. Бұл ретте медицина қызметкері азаматқа немесе баланың заңды өкіліне вакцинацияның пайдасы мен ықтимал салдарлары туралы толық ақпарат беруге міндетті.
Сонымен қатар, вакцинациядан бас тарту белгілі бір құқықтық және әлеуметтік салдарға әкелуі мүмкін.
- эпидемиологиялық ахуал нашарлаған жағдайда егілмеген балалар мектепке дейінгі ұйымдарға немесе білім беру ұйымдарына уақытша жіберілмеуі мүмкін;
- жұқпалы аурулар тіркелген ошақтарда шектеу шаралары қолданылуы ықтимал;
- кейбір қызмет түрлерінде (медицина, білім беру, қоғамдық тамақтану және т.б.) профилактикалық екпелер міндетті талап болуы мүмкін.
Вакцинация – инфекциялық және паразиттік аурулардың алдын алудың ең тиімді тәсілдерінің бірі. Ол жеке адамның ғана емес, тұтас қоғамның денсаулығын қорғауға бағытталған. Ұжымдық иммунитет қалыптастыру арқылы халық арасында аурулардың таралу қаупі төмендейді.
Сондықтан екпеден бас тартпас бұрын медициналық мамандармен кеңесіп, ғылыми негізделген ақпаратқа сүйене отырып шешім қабылдау ұсынылады.
Мысалы, Айжан 5 жасар баласына екпе жасатқысы келмеді. Ол медициналық ұйымға барып, жазбаша өтініш берді. Дәрігер оған екпенің пайдасы мен ықтимал салдарын түсіндірді. Өтініш пен ақпарат медициналық картасына тіркелді. Айжан баласының кейбір мекемелерге уақытша бара алмай қалуы мүмкін екенін білді. Ақпаратты алған соң, ол шешімін өз еркімен қабылдады.