Қазақстан Республикасы Кәсіпкерлік кодексінің (бұдан әрі - Кодекс) 41-бабының 1-тармағына сәйкес тұлғалардың дара кәсiпкерлiктi жүзеге асыруы ауыл шаруашылығы мақсатындағы жердi ауыл шаруашылығы өнiмiн өндiру үшін пайдалануға, сондай-ақ осы өнiмдi қайта өңдеумен және өткiзумен тығыз байланысты еңбек бiрлестiгi шаруа немесе фермер қожалығы деп танылады.
Кодекстің 43-бабы 1-тармағының 1) және 2) тармақшаларында шаруа немесе фермер қожалығының басшысы жеке және заңды тұлғалармен қатынастарда шаруа немесе фермер қожалығының мүдделерін білдіруге, сондай-ақ Қазақстан Республикасының заңдарында тыйым салынбаған азаматтық-құқықтық мәмілелерді жүзеге асыруға құқылы екендігі көзделген.
Кодекстің 43-бабы 4-тармағының 3) тармақшасына сәйкес шаруа немесе фермер қожалығының мүшелері шаруа немесе фермер қожалығының басшысы ауысқан жағдайда, ортақ өтінішпен бұл туралы шаруашылықты тіркеген органдарға шаруа немесе фермер қожалығының басшысы хабарлауға міндетті.
«Құқықтық актілер туралы» Қазақстан Республикасы Заңының 11-бабының 1-тармағында егер нормативтiк құқықтық актiлердiң өздерiнде немесе оларды қолданысқа енгiзу туралы актiлерде өзгеше ескертілмесе, барлық нормативтiк құқықтық актiлер тiкелей қолданылады барлық нормативтік құқықтық актілер тікелей қолданылатыны көзделген.
«Құқықтық актілер туралы» Қазақстан Республикасының Заңы 11-бабының 2-тармағына сәйкес қолданысқа енгізілген нормативтiк құқықтық актiлердi қолдану үшiн қандай да болсын қосымша нұсқаулар талап етiлмейдi.
Қазақстан Республикасы Премьер-Министрінің орынбасары – Қазақстан Республикасы Ауыл шаруашылығы министрінің 2018 жылғы 26 қазандағы № 436 бұйрығымен бекітілген Агроөнеркәсіптік кешен субъектілеріне кредит беру, сондай-ақ ауыл шаруашылығы жануарларын, техникасы мен технологиялық жабдығын сатып алуға лизинг кезінде сыйақы мөлшерлемелерін субсидиялау қағидаларына өзгерістер және (немесе) толықтырулар енгізу орынды емес, себебі жоғарыда көрсетілген нормаларды талдау кезіңде қарыз алушыны ауыстыру жағдайлары қолданыстағы заңнамамен реттелетіні анықталды.