Раба Михаил Александрович — Қостанай қаласы Төтенше жағдайлар басқармасының № 5 өрт сөндіру бөлімінің бөлімше командирі. Оның өрт-құтқару қызметіндегі кәсіби жолы үш ұрпақтан бері жалғасып келе жатқан отбасылық дәстүрдің жалғасы болып табылады.
Михаилдің құтқарушы мамандығына деген қызығушылығы мектеп қабырғасында жүрген кезінен басталған. Ол жас өрт сөндірушілер дружинасының (ЖӨСД) мүшесі болып, сондай-ақ өрт-құтқару спорты бойынша облыстық команданың құрамында өнер көрсеткен.
Мектепті бітіргеннен кейін Михаил Қазақстан Республикасы Төтенше жағдайлар министрлігінің № 28237 әскери бөлімінде мерзімді әскери қызметін өтеді. Онда өрт сөндіру взводында қызмет атқарып, өрт сөндіру жасағының құрамына кірді. Қызмет барысында үш өртті сөндіруге қатысқан.
Мамандық таңдауына әкесі — запастағы подполковник Раба Александр Михайловичтің үлгісі зор ықпал етті. Ол өртке қарсы қызметке 28 жылын арнаған. Қазіргі уақытта Александр Михайлович Қостанай халықаралық әуежайының ұшуларды өртке қарсы және авариялық-құтқару қамтамасыз ету қызметінде (СПАСОП) іздестіру-құтқару командасының бастығы (НПСК) болып еңбек етуді жалғастыруда. Михаилдің анасы да өрт сөндіру бөлімінде старшина болып жұмыс істеген.
Михаилдің отбасылық тарихы қызметпен одан әрі терең байланысты. Оның атасы Раба Михаил Степанович әскери бөлімде прапорщик болып қызмет атқарып, қызметтік міндетін орындау кезінде қайғылы қазаға ұшыраған.
Михаилдің балалық шағы өрт сөндірушілердің ортасында өтті. Оның отбасы Қостанай дизель зауытының өрт қауіпсіздігін қамтамасыз еткен ведомстволық өрт сөндіру бөлімінің аумағында тұрған. Ол кезде әкесі бөлімше командирі, кейін қарауыл бастығы қызметін атқарған. Ата-анасы мен басқа да қызметкерлердің жұмысын көріп өскен Михаил бұл мамандықтың қаншалықты жауапты әрі маңызды екенін жастайынан түсінген.
Әскерден оралғаннан кейін, 2010 жылы ол Қашар қаласындағы № 15 өрт сөндіру бөліміне жұмысқа орналасты. Кейін Қостанай қаласының Өрт сөндіру қызметіне қарасты № 1 өрт сөндіру бөліміне ауыстырылды. Сегіз жыл бойы өрт сөндіруші болып қызмет атқарып, кейін бөлімше командирі лауазымына тағайындалды. Бүгінде ол осы қызметін жалғастырып келеді.
Михаил Александровичтің айтуынша, жұбайы оның кәсіби таңдауын қолдап, қызметінің ерекшеліктеріне түсіністікпен қараған. Ал өзі таңдаған жолының дұрыстығына ешқашан күмән келтірмеген және бұл шешіміне бірде-бір рет өкінбеген.
«Менің ойымша, құтқарушы мамандығы — жай ғана жұмыс емес, нағыз жүрек қалауы. Бұл салада өзін сынап көргендердің көбі оның өз жолы емес екенін түсінді. Ал мен өз жұмысымды абыройлы, құрметті әрі ең бастысы, қызықты мамандық деп санаймын. Әрбір өрт оқиғасы алдыңғысынан өзгеше, бірдей жағдайлар болмайды», — дейді Михаил Александрович.
Ол үшін өрт-құтқару бөлімшесіндегі қызмет — жай ғана мамандық емес. Бұл — отбасы тарихымен, жеке ұстанымдарымен және адамдарға күн сайын көмек көрсетуге деген дайындықпен тығыз байланысты өмірлік жол.
